Prof. dr hab. inż. Stanisław Oszczak
Profesor emerytowany
Heweliusza 5
Olsztyn
10-724
Data Miejscowość Firma Stanowisko
1963-1965 Ostrołęka Powiatowe Biuro Geodezji geodeta
1965-1969 Warszawa Polska Akademia Nauk st. asystent
1969-1988 Olsztyn Akademia Rolniczo-Techniczna adiunkt
1973-1981 Olsztyn Planetarium Lotów Kosmicznych dyrektor
1978-1979 Cambridge, Mass. Harvard – Smithsonian Computer Center mathematician - geodesist
1981-1985 Baghdad, Bagdhad University Ass. Professor
1988-1991 Olsztyn Akademia Rolniczo-Techniczna docent
1988-1990 Olsztyn Akademia Rolniczo–Techniczna Prodziekan Wydziału Geodezji i Urządzeń Rolnych
1989-1991 Olsztyn Akademia Rolniczo–Techniczna Dyrektor Instytutu Geodezji i Fotogrametrii
01.11.1991-2000 Olsztyn Akademia Rolniczo-Techniczna mianowanie na stanowisko profesora nadzwyczajnego przez Rektora ART
1995-1999 Olsztyn Akademia Rolniczo–Techniczna Dyrektor Instytutu Geodezji
od 02.01.1992 - Dęblin Wyższa Szkoła Oficerska Sił Powietrznych Profesor
od 01.01.1997 - Warszawa Centrum Badań Kosmicznych PAN Profesor
od 01.03.2000 - Olsztyn Uniwersytet Warmińsko-Mazurski Profesor zwyczajny
od 01.02.2000 - Olsztyn Uniwersytet Warmińsko-Mazurski Kierownik Katedry Geodezji Satelitarnej i Nawigacji
Wykształcenie
a. Doktorat: uczelnia, rok, promotor (stopień/tytuł, imię i nazwisko), tytuł dysertacji:
Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, 1969, Promotor - Prof. dr hab. Hieronim Hurnik - tytuł dysertacji: “Analiza błędów systematycznych krótkoogniskowej kamery satelitarnej”, doktor nauk fizycznych
b. Habilitacja: uczelnia [inna jednostka naukowa], rok, tytuł pracy (miejsce i rok wydania), specjalność:
geodezja satelitarna Wojskowa Akademia Techniczna w Warszawie, 1987 „Zastosowanie metod filtracji do opracowania danych satelitarnych. Acta Academiae Agriculturae ac Technicae Olstenensis, Olsztyn, 1986, No 15, Supplement A, specjalność: geodezja satelitarna
c. Stanowisko prof. nadzwyczajnego – rok uzyskania 1991
d. Tytuł naukowy – rok uzyskania 1996
e. Stanowisko profesora zwyczajnego – rok uzyskania 2000.
Charakterystyka dorobku naukowego
Do ważniejszych osiągnięć naukowych należą:
- uruchomienie fotograficznych obserwacji satelitów w stacji Obserwacji SSZ Nr 1156 położonej na terenie Astronomicznej Stacji Szerokościowej PAN w Borowcu k/Poznania, 1966-69
- opracowanie oryginalnej metody łącznego wyznaczania dystorsji oraz położenia środka optycznego kamery na podstawie obserwacji gwiazd, 1967
- opracowanie oryginalnej metody wyznaczenia i matematycznego opisu błędów systematycznych kamery, mających wpływ na dokładność wyznaczenia pozycji satelity dzięki wprowadzeniu pojęcia powierzchni błędów, jako matematycznego modelu błędów kamery, 1969
- budowa teodolitu kodowego w oparciu o przetwornik pojemnościowy do automatyzacji odczytu kątów, 1975
- budowa instrumentu pokładowego dla eksperymentu z rakietami ”Vertical” w ramach programu INTERKOSMOS, 1978
- konstrukcja elektronicznego korektora wskazań zegarów kwarcowych, 1975
- prace nad automatyzacją pomiarów do satelity i konstrukcja zestawu pomiarowego p.n. TEOSAT, 1978
- budowa aparatury nowoczesnej służby czasu w Obserwatorium Satelitarnym w Lamkówku, 1978
- wyznaczenie anomalii grawimetrycznych uzyskanych z systemu ”low-low” satelitów w eksperymencie Apollo-Sojuz, 1979
- zastosowanie nowoczesnych metod opracowania obserwacji: metody funkcji sklejanych oraz metody filtracji Kalmana, 1979
- opracowanie sekwencyjnego algorytmu estymacji metodą dołączania zarówno obserwacji, jak i parametrów, wprowadzenie pojęcia uogólnionych macierzy wagowych Kalmana, w znaczący sposób upraszczających zapis wzorów oraz usprawniających organizację algorytmu obliczeń i jego zastosowanie do poprawienia położeń satelity na orbicie, 1981
- włączenie się do intensywnego programu badań z wykorzystaniem satelitarnej technologii GPS, 1990
- wykonanie interpretacji geometrycznej uogólnionych macierzy wagowych Kalmana i wykazanie, że są one macierzami transformacji z przestrzeni modelu, odpowiednio, do przestrzeni parametrów, do przestrzeni sygnału oraz do przestrzeni obserwacji, 1998
- rozwinięcie własnej koncepcji metody sekwencyjnego wyrównania przy użyciu uogólnionych macierzy wagowych Kalmana w celu adaptacji metody dla potrzeb opracowania obserwacji GPS, 1994
- badania przemieszczeń punktów osnów geodezyjnych na terenie KGHM Polska Miedź, spowodowanych eksploatacją górniczą na podstawie własnych obserwacji GPS, 1992-2010
- wyznaczanie współrzędnych stacji referencyjnych na wybrzeżu polskim dla potrzeb nawigacji morskiej,
- utworzenie sieci stacji referencyjnych DGPS/RTK na terenie aglomeracji Trójmiasta dla potrzeb geodezji oraz nawigacji lądowej i morskiej, 1995
- udział w projektowaniu i tworzeniu krajowej sieci permanentnych stacji GPS, 1995-2100
- badania dokładności wyznaczenia trajektorii samolotów SU-22 i ISKRA przy użyciu metod RTK oraz DGPS/DGLONASS, 1999
- opracowanie projektu rozszerzania systemu EGNOS na kraje Centralnej i Wschodniej Europy i przygotowanie założeń do projektu Komisji Unii Europejskiej, 1999
- opracowanie linii technologicznej zintegrowanych satelitarnych pomiarów batymetrycznych Wielkich Jezior Mazurskich, 2005
Aktualne główne kierunki badań. geodezja satelitarna, nawigacja satelitarna
Aktywność poza uczelnią
Organizacje krajowe:
- członek Komitetu Geodezji PAN,
- członek czterech Sekcji Komitetu geodezji PAN:
Sekcja Sieci Geodezyjnych,
Sekcja Nawigacji,
Sekcja Geodezji Inżynieryjnej,
Sekcja Dynamiki Ziemi,
- Przewodniczący Komisji Geodezji Satelitarnej Komitetu Badań Kosmicznych i Satelitarnych PAN,
- członek Senatu Akademickiego Wyższej Szkoły Oficerskiej Sił Powietrznych w Dęblinie,
- członek Rady Naukowej Centrum Badań Kosmicznych PAN,
- członek Rady Naukowo - Programowej Olsztyńskiego Planetarium i Obserwatorium Astronomicznego.
- ekspert Państwowej Komisji Akredytacyjnej.
- członek kolegium redakcyjnego „Artificial Satellites”.
- przewodniczący Rady Programowej „Annual of Navigation”.
Organizacje międzynarodowe:
- International Association of Geodesy IAG - Associate Member,
- Associate Member of European Geophysical Society,
- Member of IAG Subcommission on Geodetic Aspects of the Law of the Sea - "GALOS",
- Central European Initiative, Committee of Earth Sciences, Section C-Geodesy -Chairman of Working Study Group on Navigation Satellite Systems,
- Civil GPS Service Interface Committee ( CGSIC ), USA,
- Associate Fellowship of The Royal Institute of Navigation, London, UK,
- European Astronomical Society,
- Working Group 6E - FIG Commision 6
- American Institute of Navigation (ION), Member
- OSPAR – Associate Member
Dydaktyka
W początkowym okresie pracy dydaktycznej prowadził wykłady z Podstaw Informatyki (język ALGOL) oraz ćwiczenia z Geodezji Wyższej i Astronomii Geodezyjnej, a także z Geodezji na II roku. Od roku 1971 przejął prowadzenie wykładów i ćwiczeń z Geodezji Wyższej i Astronomii Geodezyjnej na roku IV pięcioletnich stacjonarnych studiów magisterskich. Prowadził także seminaria i konwersatoria dyplomowe z zakresu Geodezji Satelitarnej i Astronomii Geodezyjnej w Instytucie Geodezji i Fotogrametrii. Był opiekunem roku (1971-1975) i opiekunem Naukowego Koła Astronomicznego.
W latach 1973-1981 tworzy od podstaw Planetarium Lotów Kosmicznych w Olsztynie i jest jego dyrektorem. W roku 1978 współuczestniczy w budowie i organizacji Obserwatorium Satelitarnego w Lamkówku, którego jest kierownikiem do 1999 roku.
W roku akademickim 1978/79 przebywa na stażu naukowym w Harvard/Smithsonian Computer Center w Cambridge, USA, gdzie zajmuje się opracowaniem pokładowych danych pomiarowych uzyskanych w eksperymencie Apollo – Sojuz.
W roku 1981 Uniwersytet w Bagdadzie proponuje mu prowadzenie w latach 1981-85 - w języku angielskim - wykładów w College of Engineering, Department of Surveying, na stanowisku Assistant Professor. W czasie 4-letniego pobytu prowadził zajęcia z przedmiotów: Geophysics, Geodesy, Practical Astronomy, Survey Adjustment, Advanced Surveying, Surveying II, dokonując modernizacji programów nauczania z tych przedmiotów. Był opiekunem 7 prac dyplomowych na stopień B.Sc. Podejmuje także współpracę z Astronomy and Space Research Centre w Bagdadzie, gdzie uczestniczy w pracach badawczych.
W roku 2000 podejmuje czynności organizacyjne związane z utworzeniem Katedry Geodezji Satelitarnej i Nawigacji na Wydziale Geodezji i Gospodarki Przestrzennej UWM w Olsztynie, a w dniu 1 lutego 2002 roku J.M. Rektor powołuje Profesora Stanisława Oszczaka na kierownika tej nowej jednostki. Katedra od roku akademickiego 2002/2003 realizuje opracowany przez niego program nauczania na specjalizacji Geodezja i Nawigacja Satelitarna w języku polskim i angielskim.
Był członkiem Senatu Akademickiego i pracował w Komisjach Senackich ART, UWM oraz Senatu Wyższej Szkoły Oficerskiej Sił Powietrznych w Dęblinie, a obecnie Rady Naukowej Centrum Badań Kosmicznych PAN oraz Rady Naukowo – Programowej Olsztyńskiego Planetarium i Obserwatorium Astronomicznego.
Profesor Stanisław Oszczak był obecnie kierownikiem przedmiotu Geodezja Satelitarna na studiach dziennych i zaocznych, a obecnie przedmiotu Satellite Measurement Techniques oraz zespołu satelitarnego, realizującego obszerny program badań dydaktycznych i eksperymentalnych przy wykorzystaniu globalnego systemu pozycyjnego GNSS (Global Navigation Satellite System). Przygotował także program nauczania w języku angielskim na specjalności Geodesy and Satellite Navigation.
Uzyskane najważniejsze odznaczenia, nagrody, wyróżnienia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, 2000
- Złoty Krzyż Zasługi, 1980
- Medal Komisji Edukacji Narodowej, 2003
- Zasłużony dla Warmii i Mazur,
- Zasłużony Działacz Kultury,
- Za Zasługi dla Geodezji i Kartografii,
- Honorowa Odznaka Stowarzyszenia Społeczno-Kulturalnego "Pojezierze",
- Honorowa Odznaka Akademii Rolniczo - Technicznej w Olsztynie,
- 5 nagród Ministra Edukacji,
- 10 nagród Rektora Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie,
- 1 nagroda NOT za osiągnięcia w dziedzinie techniki.
- Laureat nagrody Prezydenta Miasta Olsztyn za rok 2004 za wybitne zasługi dla miasta w dziedzinie nauki
