9 sierpnia 2011 roku Zarząd Województwa Warmińsko – Mazurskiego, Uchwałą Nr 42/547/11/IV, podjął decyzję o dofinansowaniu projektu dotyczącego "Opracowania, badania i wdrożenia procedury podejścia do lądowania z wykorzystaniem technik nawigacji satelitarnej na lotnisku w Dajtkach" w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Warmia i Mazury na lata 2007 – 2013. Autorem projektu jest Aeroklub Warmińsko – Mazurski, a jednym z kluczowych wykonawców projektu jest Katedra Geodezji Satelitarnej i Nawigacji. Opracowanie procedury podejścia do lądowania ma duże znaczenie dla regionu, gdyż lotnisko, które ma charakter cywilno – rekreacyjny otrzyma ogromną szansę rozwoju. Nowa procedura da pilotom możliwość lądowania nawet w trudnych warunkach, co do tej pory było nie możliwe. Przewiduje się, że dzięki temu wzrośnie liczba lotów turystyczno – biznesowych. Umożliwi ona także latanie w trudnych warunkach śmigłowcom Lotniczego Pogotowia Ratunkowego. Zakończenie projektu planuje się w 2013 roku.

Dnia 14.03.2011 roku w Porcie Lotniczym Katowice po raz pierwszy w Polsce samolot podszedł do lądowania przy pomocy nawigacji satelitarnej. Ponadto Prezes Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej oświadczył, że  satelitarna nawigacja statków powietrznych wykorzystująca system GPS, będzie stawała się coraz bardziej popularna w naszym kraju.

Samolot, który wykonał pionierskie podejście do lądowania z wykorzystaniem systemu EGNOS (http://www.esa.int/esaNA/SEM98MUTLKG_egnos_1.html#subhead3).

Główną zaletą lotów z wykorzystaniem nawigacji obszarowej (RNAV) jest fakt, iż nie jest koniecznością, aby samolot przelatywał nad pomocami nawigacyjnymi będącymi urządzeniami naziemnymi lub działającymi na zasadach autonomicznych. Ważne zastosowanie mają obecnie systemy bazujące na GNSS (Global Navigation Satellite Systems). Procedury podejścia do lądowania przy użyciu RNAV wykorzystują informacje o pasie startowym, występujących przeszkodach terenowych oraz wszelkich czynnikach mogących poprawić bezpieczeństwo lotu. Wykorzystywane dane pozyskiwane są z uwzględnieniem obowiązujących procedur dotyczących zgłaszania i pomiaru przeszkód oraz innych elementów terenowych mających wpływ na tor lotu.

Instrumentalną procedurę lotu definiuje się jako trasę lotu statku powietrznego, która została uprzednio obliczona i wyznaczona przez projektantów. Trasa ta jest wykonywana na podstawie wskazań własnych urządzeń nawigacyjnych statku. Wiąże się to jednak z licznymi wymaganiami, jakie muszą zostać spełnione, aby takie loty mogły się odbywać.

Trasy lotów przy wykorzystaniu nawigacji konwencjonalnej oraz RNAV

Procedura RNAV może zostać zastosowana przy uwzględnieniu kilku warunków. Przede wszystkim projekt procedury musi zostać wykonany zgodnie z obowiązującymi standardami. Następnie w nawigacyjnej bazie danych odbywa się zakodowanie procedury, a na wskaźniku nawigacyjnym jest przedstawiana trasa lotu.

Schemat wdrożenia procedury RNAV

W związku z nasileniem się w ostatnich latach lądowego ruchu drogowego, transport lotniczy staje się interesującą alternatywą. w Polsce od kilku lat obserwuje się znaczący wzrost liczby zarejestrowanych cywilnych samolotów, mogących korzystać także z lotnisk trawiastych, niewyposażonych w specjalistyczne urządzenia nawigacyjne. Wdrożenie na takich lotniskach procedur nawigacji obszarowej RNAV GNSS wydaje się pilną koniecznością. Procedury te, ze względu na stosunkowo niskie koszty, są optymalne z ekonomicznego punku widzenia oraz zapewniają znaczącą poprawę bezpieczeństwa lotu i dostępność lotniska.

Dodatkowych informacji udziela dr inż. Adam Ciećko ( Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. ).